Stil zijn bij Christus – dat is misschien de meest eenvoudige omschrijving van stille eucharistische aanbidding. Zittend of geknield richt men de aandacht op de hostie: een plat stukje ongedesemd of ongegist brood dat in een houder (monstrans) op het altaar is geplaatst. De hostie is ‘geconsacreerd’ tijdens een eucharistieviering en werd zo ‘Lichaam van Christus’.

We geloven dat Christus in de eucharistie en tijdens eucharistische aanbidding werkelijk aanwezig is in dat stukje brood. De liefde die Hij ons schenkt in de eucharistie, schenkt Hij ook tijdens de aanbidding. Die liefde mogen we meenemen en delen met onze naasten.

Meestal vindt de aanbidding op vaste tijden plaats in een kerk of kapel, bijvoorbeeld na afloop van een eucharistieviering (de Mis). Soms wordt de hostie gedurende langere tijd uitgesteld, met vrije in- en uitloop. In sommige kloosters is er dag en nacht aanbidding, en ook in sommige kerken, zoals de Sacré-Cœur in Parijs.

Deze bijzondere en vaak intense vorm van gebed bestaat al sinds het vroege christendom. Justinus de Martelaar (100-165) en Tertullianus (165-225) schreven erover. Basilius de Grote († 379) had de gewoonte het geconsacreerde brood in drieën te breken; een deel nuttigde de abt zelf, een deel gaf hij aan de monniken en een deel plaatste hij ter aanbidding in een gouden duivenbeeld boven het altaar. Paus Benedictus XVI schreef enkele mooie passages over aanbidding in zijn document Sacramentum caritatis (nrs. 66-69) dat u hier kunt vinden.

Aanbidding in De Papegaai:
De tijden worden binnenkort bekendgemaakt.

Op enkele minuten lopen van onze kerk vindt u de Begijnhofkapel, waar dagelijks eucharistische aanbidding is. Tijden vindt u hier. Het Begijnhof bereikt u via de ingang Gedempte Begijnensloot.